Christie’s-ը Նյու Յորքի աճուրդից հանել է Ֆրիդա Կալոյի նկարը


Աճուրդի տունն ու վաճառողը 1952 թվականի գործը հանել են նոյեմբերի 17-ի աճուրդից ժամեր առաջ՝ լրացուցիչ ուսումնասիրության համար։ Ֆրիդա Կալոյի թանգարանի խոսքով՝ Մեքսիկայի իշխանությունները հետաքննում են նկարի հետ կապված հանգամանքները։
Christie’s-ը և անունը չհրապարակված վաճառողը մեքսիկացի նկարչուհի Ֆրիդա Կալոյի «Ժողովուրդների խաղաղության կոնգրես» նկարը հանել են Նյու Յորքում նոյեմբերի 17-ին կայանալիք «20-րդ դարի երեկոյան աճուրդից» ժամեր առաջ՝ հայտնելով, որ ցանկանում են լրացուցիչ ուսումնասիրություն անցկացնել։ Կալոն հայտնի էր իր ինքնանկարներով։ Նկարի նախնական գնահատականը $2 միլիոնից $3,5 միլիոն էր։
Նկարը հանվել է աճուրդից այն բանից հետո, երբ դրա սեփականության և Մեքսիկայից դուրս բերվելու հանգամանքների պատճառով արշավ էր սկսվել՝ վաճառքը կանգնեցնելու նպատակով։ Ֆրիդա Կալոյի թանգարանը ARTnews-ին հայտնել է, որ Christie’s-ը տեղեկացվել էր՝ Մեքսիկայի իշխանությունները նկարը հետաքննում են մի քանի գործեր ընդգրկող վարույթի շրջանակում։ Նկարն աճուրդից հանելու որոշումը չի լուծում դրա սեփականության կամ արտահանման օրինականության հարցը։
Թանգարանի խոսքով՝ Մեքսիկայի Կերպարվեստի և գրականության ազգային ինստիտուտն իր իրավաբանական բաժնի միջոցով Christie’s-ից պահանջել է նկարի ծագումն ու սեփականության իրավունքը հաստատող փաստաթղթեր։ Christie’s-ը չի հայտնել՝ տրամադրե՞լ է դրանք, թե՞ ոչ։
«Պաշտպանենք Գելմանի հավաքածուն» խումբն ինստիտուտին խնդրել է կանգնեցնել վաճառքը՝ պնդելով, որ նկարը Կալոյի մահից հետո նրա ամուսնու՝ իր մոնումենտալ որմնանկարներով հայտնի մեքսիկացի նկարիչ Դիեգո Ռիվերայի գույքագրած առարկաների թվում էր։ Խմբի խոսքով՝ Ռիվերայի նոտարական վավերացում ստացած գույքացանկը պահանջում էր, որ առարկաները մնային տարածքում ինչպես նրա կենդանության օրոք, այնպես էլ մահից հետո՝ բացառություն չանելով նույնիսկ ցուցահանդեսների համար։

Ֆրիդա Կալոյի թանգարանի, որը հայտնի է նաև որպես Կապույտ տուն, և Անաուակալլի թանգարանի նախկին տնօրեն Իլդա Տրուխիլյոն նկարը նույնականացրել է որպես գույքացանկի A.F. 18 գրառում։ Նկարիչների նախկին տունը՝ Կապույտ տունը, գտնվում է Մեխիկոյի Կոյոական շրջանում և որպես թանգարան բացվել է 1958 թ․ հուլիսի 28-ին։ Խումբը տրամադրել է գրառման մշուշոտ պատճենը, որում նշված վերնագիրը, տարեթիվը, յուղաներկով մասոնիտի վրա կատարված լինելու հանգամանքն ու մոտավոր չափերը համընկնում են նկարի տվյալներին։
Ռիվերայի գույքացանկը հիմք է դարձել Մեքսիկայի բանկի տնօրինած հավատարմագրային հիմնադրամի համար։ Հիմնադրամը տնօրինում է անշարժ գույքն ու հավաքածուները և վերահսկում վերարտադրման իրավունքները․ եկամուտները նախատեսված են երկու թանգարաններին աջակցելու համար։
2025 թվականի ապրիլին Տրուխիլյոն պնդել է, որ գույքագրված մի քանի գործեր, այդ թվում՝ այս նկարը, այլևս հնարավոր չէ գտնել թանգարանի հավաքածուում։ Թանգարանների հավատարմագրային հիմնադրամը նրա պնդումներն անհիմն և ստուգելի ապացույցներից զուրկ է համարել ու հայտնել, որ նա այնտեղ աշխատելու ընթացքում պաշտոնական բողոք չի ներկայացրել։ Տրուխիլյոն մատնանշել է իր կազմած գրավոր արձանագրությունը և ասել, որ իշխանություններին տեղեկացնելը հիմնադրամի պարտականությունն էր։ 2025 թ․ ապրիլի 3-ին ինստիտուտը հայտնել է, որ տեղեկություններ է պահանջել Մեքսիկայի բանկից, որի հիմնադրամի մոտ էին հավաքածուի գրանցամատյանները։
Ինստիտուտի խոսքով՝ Կալոն կենդանության օրոք գործը նվիրել է Ժողովուրդների խաղաղության կոնգրեսին, և այն դուրս է բերվել Մեքսիկայից մինչև 1984 թվականին նրա ստեղծագործությունների իրավական պաշտպանություն ստանալը։ Ինստիտուտը հղում է արել արվեստաբան Լուիս-Մարտին Լոսանոյին, որն օգնել է Christie’s-ի համար կատալոգավորել նկարը, ինչպես նաև ժամանակի փաստաթղթերին, որոնցում կոնգրեսը նշվում է որպես սեփականատեր։ Դրանց թվում է Մեխիկոյում կայացած ցուցահանդեսի կատալոգը։ Թե ում է, ըստ ինստիտուտի, նվիրաբերվել նկարը, մնում է վեճի առարկա։
Ինստիտուտը նաև հղում է արել Լոսանոյի վարկածին, որը հիմնված է Էմմա Ուրտադոյի հուշերի վրա․ ըստ դրա՝ Ռիվերան նկարը Վիեննա է տարել 1953 թվականի վերջին։ Այն վկայակոչել է նաև արվեստի քննադատ Ռաքել Տիբոլի վարկածը, որն ուղևորությունը կապում է կոնգրեսի հետ․ նրա 1977 թվականի գրքում նաև պատկերված է նկարը։ Կոնգրեսը Վիեննայում գումարվել է 1952 թվականի դեկտեմբերին։ Խումբը վիճարկում է ժամանակագրությունը՝ պնդելով, որ 1953 թվականի վերջին ուղևորությունը չէր կարող այդ ժողովի համար լինել, և որ ինքը չի տեսել ապացույց, թե Ռիվերան այդ տարի վերադարձել է Եվրոպա։
Christie’s-ի կայքից հետագայում հեռացված ծագման պատմությունն սկսվում էր «Ռամիս Բարկետ» պատկերասրահով, սակայն չէր նշում դրա կողմից նկարի ձեռքբերման ամսաթիվը։ Տրուխիլյոն վկայակոչել է 1988 թվականի կատալոգը, որում որպես սեփականատեր նշված էր Բարկետը, և 2011 թվականի ցանկը, որում նկարը ներկայացված էր պատկերասրահի սեփականատեր Մերի-Էնն Մարտինի հավաքածուում։ Այդ աղբյուրները չեն հաստատում, որ նկարը մեկից մյուսին է փոխանցվել։ Անանուն մի հավաքորդ գործը գնել է պատկերասրահից և աճուրդի հանել Sotheby’s-ում, որտեղ ներկայիս վաճառողն այն ձեռք է բերել 2020 թ․ հունիսի 29-ին՝ $2,6 միլիոնով։
Մեքսիկայի 1984 թ․ հուլիսի 25-ի հրամանագրով Կալոյի ստեղծագործությունները ճանաչվել են գեղարվեստական հուշարձան։ Պաշտպանվող գործերը կարելի է գնել ու վաճառել Մեքսիկայում, սակայն երկրից դուրս բերել կարելի է միայն ժամանակավորապես, եթե ինստիտուտը բացառիկ թույլտվություն չի տալիս։ Ինստիտուտի խոսքով՝ մշտական արտահանման արգելքը վերաբերում է այն գործերին, որոնք հրամանագրի հրապարակման պահին գտնվել են Մեքսիկայում։ Ուստի, ինստիտուտի մեկնաբանությամբ, արգելքը չէր տարածվի այս նկարի վրա, եթե այն արդեն արտերկրում էր։
Christie’s-ը հայտնել է, որ հույս ունի նկարը վաճառել ավելի ուշ։ Աճուրդի տունը վաճառքի նոր ամսաթիվ չի հայտարարել։
«Սև աղավնիներ» սերիալի երկրորդ եթերաշրջանը հաջորդել է 6,6 միլիոն դիտումով, իսկ «Մարմինը» առաջին անգամ ցանկում հայտնվել է 5,1 միլիոնով։ Առաջատար երկու սերիալներն էլ ցանկում երկրորդ անգամ են։
2 րոպե

Համալսարանը վեց ամսվա ընթացքում գործընկերների հետ կքննարկի ինստիտուտի ապագան, սակայն ռեկտոր Ադամ Թիքելը չի երաշխավորել, որ այն կմնա Ստրատֆորդ-ափոն-Էյվոնում։
3 րոպե

Կատարողների արհմիությունը նոյեմբերի 1-ին վերսկսել է կանոնի կիրառումը 6 տարվա դադարից հետո՝ հեռացնելով անդամավճարների առնվազն 18 ամսվա պարտք ունեցողներին։
2 րոպե