Գիտնականները նոր դինոզավրի ծնոտները կապում են պտղային սննդակարգի հետ

Հետազոտողները նկարագրել են դինոզավրի նոր տեսակ՝ Infernogallus jamesi-ն, որի անատամ կտուցն ու անսովոր ծնոտները հուշում են պտուղներով սնվելու հարմարվածության մասին։ Nature Communications-ում հրապարակված հետազոտության հեղինակներն այս եզրակացությանն են հանգել՝ ուսումնասիրելով բրածոների անատոմիան և վերականգնելով ծամելու շարժումները։

Հետազոտության համահեղինակ, Տորոնտոյի Օնտարիոյի թագավորական թանգարանի հետդոկտորական հետազոտող Թոմաս Դաջընն ասել է, որ նախկինում ևս ենթադրվել է, թե որոշ դինոզավրեր պտուղներով են սնվել, սակայն այդ վարկածը հիմնավորող ապացույցներ չեն եղել, և որ հայտնագործությունը հուշում է, որ դինոզավրերի սննդակարգն ավելի բազմազան էր, քան նախկինում կարծում էին։

Բրածոները՝ Մոնտանայից և Հյուսիսային Դակոտայից

Infernogallus-ն ապրել է մոտ 66 միլիոն տարի առաջ՝ կավճի ժամանակաշրջանում, մերձարևադարձային առափնյա ողողադաշտում։ Այն մոտ 1,5 մետր երկարություն ուներ և կշռում էր շուրջ 11,3 կիլոգրամ։ Նրա բրածոները հայտնաբերվել են Մոնտանայի և Հյուսիսային Դակոտայի Հել Քրիք երկրաբանական շերտախմբում։

Reuters-ը բրածոները նկարագրում է որպես գրեթե ամբողջական կմախք և ծնոտի ու քիմքի առանձին ոսկորներ։ Սթոնի Բրուքի համալսարանի՝ 2026 թ․ հոկտեմբերի 28-ին հրապարակված նյութում նկարագրված են գրեթե ամբողջական գանգ՝ դեռ միացած ոսկորներով, և մասնակի կմախք։

Դինոզավրը պատկանում էր կենագնաթիդների խմբին, որը մտնում է թերոպոդների ճյուղի մեջ։ Այդ ավելի լայն ճյուղն ընդգրկում է մսակեր դինոզավրերին, որոշ բուսակերների և թռչուններին։

Ինչպես ծնոտները կարող էին մշակել փափուկ սնունդը

Հետազոտության գլխավոր հեղինակ, Սթոնի Բրուքի համալսարանի հնէաբան Գրեգ Ֆանսթոնն առանձնացրել է երեք հիմնական հարմարվողական առանձնահատկություն․

• Ծնոտի մկանների վերականգնված դասավորությունը, որը թույլ կտար ծամել՝ ծնոտն առաջ ու հետ շարժելով։