Ներթափանցման արգելակումը լաբորատորիայում
Բջիջ ներթափանցելը կարևոր է, քանի որ մակաբույծին հնարավորություն է տալիս բազմանալ արյան կարմիր բջիջների ներսում։ Մոտ 48 ժամվա ընթացքում մակաբույծները կիսվում են, մինչև վարակված բջիջը պատռվում է՝ ազատ արձակելով նրանց, որպեսզի ներթափանցեն այլ բջիջներ։ Ներթափանցումն արգելակելը կարող է ընդհատել այդ շրջափուլը։
Հոյի թիմը մշակել է շարժվող միակցումը թիրախավորող արգելակիչ սպիտակուց։ Փորձանոթներում այն կանխել է պլազմոդիումի ներթափանցումն արյան կարմիր բջիջներ։ Կենդանիների վրա դրա անվտանգությունն ու արդյունավետությունը չեն փորձարկվել, ուստի այս արդյունքը դեռ չի հաստատում, որ այն բուժման միջոց է։
Ներթափանցման արագությունը նաև գործնական դժվարություն է ստեղծում։ Քիլի համալսարանի մոլեկուլային մակաբուծաբան Քրիստիան վան Օյը նշել է, որ որոշ հետազոտողներ ներթափանցումը դեղերի համար ոչ հարմար թիրախ են համարում հենց դրա կարճատևության պատճառով։ Դեղը ներթափանցումն արգելակելու համար կունենա մոտ 60 վայրկյան։ Դա նշանակում է, որ այն պետք է չափազանց արագ ազդի, երկար ժամանակ կայուն մնա օրգանիզմում կամ ունենա այդ երկու հատկություններն էլ։
Հետազոտությունը մասամբ ֆինանսավորել է Սայմոնսի հիմնադրամը, որը ֆինանսավորում է նաև Quanta Magazine-ը։ Ամսագիրը նշում է, որ խմբագրական առումով անկախ է, և հիմնադրամի՝ ֆինանսավորման վերաբերյալ որոշումները չեն ազդում իր լուսաբանման վրա։
Հոյի թիմը նախատեսում է պատկերման նմանատիպ մեթոդներով պարզել մալարիայով վարակման գործընթացում ներգրավված այլ սպիտակուցային համալիրների կառուցվածքը։ Դրանց թվում են կպչուն սպիտակուցները, որոնք վարակված կարմիր բջիջներին օգնում են խուսափել փայծաղ հասնելուց․ այնտեղ արատավոր բջիջներն ու մակաբույծները կարող են զտվել արյունից։