Հետազոտողների հաղորդմամբ՝ Վիկտորիայի լեռնային էվկալիպտի (mountain ash) անտառում ինտենսիվ նոսրացումից հետո պահպանված ծառերն ավելի խոշոր են դարձել, իսկ ծառախմբերը շուրջ 30 տարվա ընթացքում վերականգնել են հատման հետևանքով հեռացված ածխածնի պաշարը։ Սակայն լեռնային էվկալիպտի վերաճն առավել հաջող է եղել ամբողջությամբ հատված տեղամասերում։ Այս համեմատությունը ցույց է տալիս, թե ինչու են նոր ծառեր աճեցնելը և արդեն կանգուն ծառերի աճին նպաստելն անտառի կառավարման տարբեր նպատակներ։
Հոկտեմբերի 4-ին ScienceDaily-ում հրապարակված իրենց նյութում հետազոտողները նկարագրում են Վիկտորիայի Կենտրոնական բարձրավանդակում՝ Թանջիլ Բրենում իրականացված «Անտառաբուծական համակարգերի նախագծի» երկարաժամկետ արդյունքները։ Նախագծում փորձարկվել են համատարած հատման այլընտրանքները՝ համեմատելով նաև չհատված անտառի հետ։ Համատարած հատման դեպքում տեղամասի բոլոր ծառերը հատվում են։