Օքսֆորդի հետազոտողները ծովաթռչունների շեղումները կապել են կենսաբանական ժամացույցի ուշացման հետ

Վերլուծություն

Հասուն թռչունների փոքր սխալները և չվողների համար բաց մնացող հարցը

Հասուն թռչունները, ըստ երևույթին, կարողացել են շարունակաբար վերագնահատել իրենց դիրքն ու շտկել դեպի բույն տանող երթուղին։ Լրացուցիչ ճանապարհը գնահատելու համար հետազոտողները հաշվարկել են մի սցենար, որտեղ թռչունը մեկնարկում է 1 000 կմ հեռավորությունից, պահպանում է կողմնացույցի միջինում 7 աստիճանի սխալը և շարունակ շտկում ուղղությունը, մինչև գաղութից 5 կմ հեռավորության հասնելը։ Արդյունքում ստացվել է մոտ 5 կմ լրացուցիչ ճանապարհ․ սա հաշվարկված հեռավորություն է, ոչ թե չափված շեղում կամ առավելագույն սխալի հիման վրա արված գնահատական։

Առաջին անգամ չվող թռչունների համար Լյուինն այլ հնարավորություն է ենթադրում։ Եթե անփորձ թռչունները չունեն քարտեզային զգացողություն՝ սեփական դիրքը որոշելու և կրկին կողմնորոշվելու կարողություն, և չեն կարող շարունակաբար շտկել իրենց ուղղությունը, կողմնացույցի փոքր սխալները կարող են կուտակվել՝ հանգեցնելով հարյուրավոր կիլոմետրերի շեղումների։ Սա անփորձ թռչունների համար ենթադրվող վտանգ է, ոչ թե դիտարկված հասուն թռչունների մոտ արձանագրված արդյունք։

Բանգորի համալսարանի պրոֆեսոր Ռիչարդ Հոլանդը, որը ներգրավված չի եղել հետազոտությունում, The Guardian-ին ասել է, որ արդյունքը, ըստ երևույթին, հաստատում է լաբորատոր տվյալներն այն մասին, որ ցերեկը տեղաշարժվող կենդանիները կարող են ապավինել արևային կողմնացույցին, նույնիսկ երբ այն ճշգրիտ չէ։ Նրա խոսքով՝ էկոլոգիական հետևանքները մնում են անհայտ, քանի որ սխալները փոքր էին, իսկ թռչունները վերադարձել են իրենց գաղութներ։

Լյուինն առաջարկում է ուսումնասիրել, թե ժամացույցի անհամապատասխանությունն ինչպես է ազդում թռչունների վարքի և օրգանիզմի գործունեության վրա։ Հետազոտողները կոչ են անում շարունակել աշխատանքը՝ պարզելու, թե արդյոք նման ազդեցություններ առաջանում են վայրի չվող թռչունների մոտ և արդյոք դրանք հետևանքներ ունեն առողջության, վարքի կամ գոյատևման համար։