Ոստիկանության խոսքով՝ Շրի Լանկայում անդրսահմանային առցանց խարդախության գործերով դատապարտումներ չկան

Շրի Լանկայի ոստիկանության խոսքով՝ դեռ չի հաջողվել դատապարտման հասնել որևէ մեկի նկատմամբ, ով կասկածվում է երկիրը որպես հենակետ օգտագործելով արտերկրում մարդկանց խաբելու մեջ։ Դա՝ չնայած 2026-ի հունվարից սեպտեմբեր խարդախության 27 ենթադրյալ կենտրոններում իրականացված խուզարկությունների ընթացքում 1 093 մարդու ձերբակալությանը։ Այս թվերը ոստիկանության խոսնակ Ֆրեդերիկ Վուտլերը հայտնել է OCCRP-ին և Շրի Լանկայի The Sunday Times-ին։

Նրանց համատեղ հետաքննությունը նկարագրել է, թե ինչպես են խարդախությամբ զբաղվող հանցավոր խմբավորումները Հարավարևելյան Ասիայում իրավապահների գործողություններից հետո տեղափոխվում այլ երկրներ։ Փորձագետները զգուշացրել են, որ Շրի Լանկան դառնում է խարդախության կենտրոններում աշխատող մարդկանց ուղղություններից մեկը։ Նրանք հեռանում են այնպիսի երկրներից, ինչպիսին Կամբոջան է, որտեղ խարդախության խոշոր կենտրոնները հաճախ գործել են մարդկանց թրաֆիքինգի ենթարկված անձանց աշխատանքի հաշվին։

Ոստիկանությունը բացատրում է առցանց խարդախության գործերով դատապարտումների խոչընդոտները

Վուտլերի խոսքով՝ Շրի Լանկայի՝ 2007-ին ընդունված համակարգչային հանցագործությունների մասին օրենքը թույլ է տալիս գործ հարուցել միայն տուժողի բողոքից հետո։ Տուժողների մեծ մասն ապրում է արտերկրում, և ոստիկանությունը քիչ բողոքներ է ստացել։ Այսպիսով, կասկածելի գործունեության վայրում խուզարկություն իրականացնելու և խարդախության գործ հարուցելու միջև իրավական խոչընդոտ կա։

Փոխարենը խարդախության մեջ կասկածվողների ճնշող մեծամասնությանը մեղադրանք է առաջադրվում վիզային կանոնների խախտման համար, և նրանց հեռացնում են Շրի Լանկայից։ Ներգաղթի կանոնների շրջանակում այդ գործողություններով կասկածյալները դուրս են բերվում երկրից, բայց խարդախության մեջ նրանց մեղքը չի հաստատվում։ Կառավարությունը ցանկանում էր այդ հանցավոր ցանցերը դուրս մղել Շրի Լանկայից։

Ոստիկանությունը խոչընդոտների է բախվում նաև ապացույցներ հավաքելիս։ Ոստիկանության կիբեռհանցագործությունների դեմ պայքարի ստորաբաժանման ղեկավար Չանդիմա Արումապերուման ասել է, որ լեզվական խոչընդոտները դժվարացնում են կասկածյալների հարցաքննությունը։ Առգրավված սարքերը հաճախ գաղտնագրված են և դժվար են վերլուծության ենթարկվում․ թվային պաշտպանության այդ ձևը դժվարացնում է դրանց բովանդակությունը կարդալը։ Յուրաքանչյուր խուզարկության ժամանակ սովորաբար առգրավվում է շուրջ 200 հեռախոս և նոթբուք, իսկ ոստիկանությունը չունի բոլորն ամբողջությամբ ուսումնասիրելու համար անհրաժեշտ միջոցները։