Փորձարկումում բակտերիաների ու վիրուսի հետ 4 անգամ պակաս ջրիմուռ է մնացել, քան միայն վիրուսի դեպքում

Լաբորատոր փորձարկման ընթացքում ջրիմուռների ծաղկումից վերցված բակտերիաների ավելացումն արագացրել է վիրուսով վարակված ջրիմուռների թվաքանակի նվազումը։ 7 օր անց ջրիմուռների բջիջները մոտավորապես 4 անգամ պակաս էին, քան միայն վիրուսով վարակման դեպքում։

Արդյունքն օգնում է բացատրել մի առեղծված․ ծաղկումը կարող է ամբողջությամբ ավարտվել, մինչդեռ ավելի վաղ չափումներով այդ ընթացքում ակտիվ վիրուսային վարակ էր հայտնաբերվել բջիջների 30%-ից պակասում։ Հետազոտության արդյունքները ենթադրել են տալիս, որ բակտերիաները կարող են ավելացնել վիրուսների առաջացրած մահերը։

Ջրիմուռների, վիրուսների և բակտերիաների համատեղ փորձարկումը

Իրենց հետազոտության համար, որը հրապարակվել է Nature-ում, հետազոտողները լաբորատորիայում ստեղծել են համակեցություն՝ օգտագործելով լայնածավալ ծաղկումներ առաջացնող միաբջիջ գեֆիրոկապսա հաքսլեյի ջրիմուռը (Gephyrocapsa huxleyi), դրա վիրուսը և ծաղկման ավարտի ընթացքում հավաքված բակտերիաները։ Նրանք համեմատել են սկզբում բակտերիաներից զերծ ջրիմուռները չորս պայմաններում՝ առանձին, բակտերիաների հետ, վիրուսի հետ և երկուսի հետ միասին։ Փորձարկման համար օգտագործվել է հինգ անկախ կուլտուրա։

Բակտերիաների համակեցությունը վիճակագրորեն նշանակալի փոփոխություն չի առաջացրել ո՛չ վիրուսների արտադրության, ո՛չ էլ ջրիմուռների վարակված բջիջների մասնաբաժնի մեջ։ Հետազոտողների խոսքով՝ բակտերիաները, ըստ երևույթին, ավելացրել են ջրիմուռների մահերը՝ առանց վիրուսային վարակն ավելացնելու։

Այլ փորձարկումներում հակաբիոտիկներով մշակումը նվազեցրել է մահերը ծովային երեք այլ միկրոջրիմուռների՝ վիրուսով վարակված կուլտուրաներում։ Ազդեցությունը համընդհանուր չէր․ հակաբիոտիկները չեն նվազեցրել օստրեոկոկուս տաուրիի (Ostreococcus tauri) մահացությունը, երբ այն վարակված էր նեղ մասնագիտացված մի վիրուսով։ Հեղինակների խոսքով՝ փոխազդեցության ուժգնությունը կարող է կախված լինել տվյալ ջրիմուռից, վիրուսից և բակտերիաների համակեցությունից։

Լաբորատոր կուլտուրաներից մինչև օվկիանոս

Հետազոտողները պարզել են, որ այդ ազդեցությանը նպաստում են ալտերոմոնաս (Alteromonas) բակտերիաները։ Փորձարկված բոլոր երեք շտամները մեծացրել են վիրուսով վարակված ջրիմուռների թվաքանակի նվազումը և վարակի ընթացքում աճի առավելություն ստացել։ Հեղինակները ենթադրում են, որ վիրուսային վարակը ստեղծում է պայմաններ, որոնք օգնում են բակտերիաներին հիվանդություն առաջացնել և աճել։

Առանձին դիտարկումները ցույց են տվել, որ ալտերոմոնաս բակտերիաներին ուժեղ ձգում էր վարակված բջիջներից ստացված նյութը։ Դրանք կուտակվում էին ծաղկման ավարտին առաջացող կույտերում, իսկ օվկիանոսում ծաղկման ավարտի ընթացքում դրանց թվաքանակն ավելանում էր։ Այս դիտարկումները պետք է տարբերել ջրիմուռների մահացության լաբորատոր փորձարկումներից։

Հեղինակները ենթադրում են, որ վիրուսների և բակտերիաների համատեղ ազդեցությունը կարող է ազդել այն բանի վրա, թե ծաղկումից հետո ուր է անցնում ածխածինը։ Վիրուսների գործունեությունը կարող է սննդանյութերը վերադարձնել օվկիանոսի մակերևութային շերտի սննդային ցանց կամ նպաստել օրգանական մասնիկների կուտակմանն ու սուզվելուն՝ ածխածինը հեռացնելով մակերևույթից։ Լաբորատոր արդյունքները ցույց են տալիս ազդեցություն ջրիմուռների մահացության վրա, իսկ ածխածնի տեղափոխման այս ուղիների վրա ազդեցությունը դեռ ենթադրություն է։