Անցնել բովանդակությանը

Հետազոտողները «Վեբի» տվյալներում ստացել են հայտնի 51 Էրիդանի b մոլորակի պատկերը

FLIP մեթոդով հաջողվել է ստանալ հսկա մոլորակի պատկերն ալիքի այն երկարության վրա, որի դեպքում ստանդարտ մշակումն արդյունք չէր տվել։ «Վեբի» դիտարկումների փորձարկումներում հետազոտողները հայտնել են զգայունության 2–15 անգամ աճի մասին՝ կախված դիտարկումից։

Փոքր կապույտ գունդ՝ մուգ մանուշակագույն վրձնահարվածներով ֆոնին, վերևի ձախ անկյունում՝ պայծառ սպիտակ հատված։ ԳԲ նկարազարդում
Այս հոդվածում

Հետազոտողները Ջեյմս Վեբի տիեզերական աստղադիտակի դիտարկումների հիման վրա ստացել են հայտնի հսկա 51 Էրիդանի b մոլորակի առաջին պատկերն ինֆրակարմիր տիրույթում՝ 4,3 միկրոմետր ալիքի երկարության վրա, որտեղ ստանդարտ մշակմամբ մոլորակը չէր հաջողվել հայտնաբերել։

Թիմը «Վեբի» մերձինֆրակարմիր տեսախցիկի դիտարկումները մշակել է մոլորակների պատկերներ ստանալու համար ֆիզիկայի վրա հիմնված ուսուցում կոչվող մեթոդով՝ FLIP-ով։ Nature-ում հրապարակված հոդվածում հետազոտողները նշում են, որ փորձարկումների ընթացքում իրենց մեթոդը ստանդարտ մշակման համեմատ թույլ լուսարձակող մոլորակների նկատմամբ զգայունությունը բարելավել է 2–15 անգամ․ աճը տարբեր է եղել՝ կախված դիտարկումից և աստղից հեռավորությունից։

Վերլուծություն

Աստղի շողարձակման հեռացումը

Աստղի շողարձակումը կարող է խլացնել դրա շուրջ պտտվող մոլորակի թույլ լույսը։ Սովորական մշակման դեպքում այդ շողարձակումը գնահատվում է հենակետային դիտարկումների հիման վրա և հանվում պատկերից, սակայն աստղադիտակի ուղղության և ջերմաստիճանի փոփոխությունները կարող են դիտարկումների միջև փոխել շողարձակման պատկերը։ Մնացորդային շողարձակումը կարող է թաքցնել մոլորակը։

Ինչպես բացատրում է The Register-ը՝ FLIP-ը դրա փոխարեն մոդելավորում է, թե ինչպես է լույսն անցնում աստղադիտակի միջով։ Այն մուտքային լույսի չափումներով նմանակում է շողարձակումը, մոդելը ճշգրտում է հենակետային դիտարկման միջոցով, ապա հարմարեցնում ուսումնասիրվող պատկերին և հանում մոդելավորված շողարձակումը։

Մեթոդում կիրառվում է ավտոմատ դիֆերենցում, որը թույլ է տալիս արդյունավետ հաշվարկել, թե մոդելի փոփոխություններն ինչպես են ազդում պատկերի հետ դրա համապատասխանության վրա, և գրադիենտային իջեցմամբ բազմիցս ճշգրտել մոդելը՝ դուրս գալով հենակետային պատկերներում առկա շողարձակման պատկերների սահմաններից։ Որպեսզի նվազեցնեն շողարձակման հետ իրական մոլորակի լույսը հեռացնելու վտանգը, նրանք նաև ավելացնում են արհեստական մոլորակներ և մոդելի ճշգրտման ընթացքում հետևում դրանց ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությանը՝ դադարեցնելով ճշգրտումը, երբ այն հասնում է առավելագույնի կամ կայունանում։ Արհեստական մոլորակները նաև օգտագործվում են վերականգնման փորձարկումներում՝ ազդանշանի կորուստը չափելու համար։

Սահմանափակումները և հաջորդ քայլերը

Հեղինակների խոսքով՝ FLIP-ը փորձարկված դիտարկումներից ոչ մեկում դեռ չի հասել ֆոտոնային աղմուկով՝ հայտնաբերված լույսի պատահական տատանումներով պայմանավորված զգայունության հիմնարար սահմանին։ Նրանք հետագա աշխատանքի ուղղություններ են համարում հաշվարկային ծախսերի նվազեցումը և երկրային դիտարկումներից ստացվող ավելի մեծ ծավալի տվյալների մշակումը։

Նոր պատկերն ընդգրկում է ալիքի երկարությունների մի տիրույթ, որը պարունակում է ածխաթթու գազի կլանման գոտի և Երկրի մթնոլորտի պատճառով հասանելի չէ երկրային չափումների համար։ Հետազոտողները նախատեսում են չափել մոլորակի պայծառությունն այդ ալիքի երկարության վրա և արդյունքն օգտագործել դրա մթնոլորտի հետագա ուսումնասիրության համար։

Ներառված է «Օրը գիտության մեջ» ամփոփագրում՝ 2026 թ․ նոյեմբերի 4

Բոլոր նյութերը՝ Գիտություն բաժնում